این ماده به مواردی میپردازد که دادستان به دادگاه مدنی خاص پیشنهاد میدهد از قیم (کسی که اداره اموال فرد تحت سرپرستی را بر عهده دارد) تضمینی برای حفظ اموال مولیعلیه (فردی که تحت ولایت یا قیمومت است) بخواهد. این درخواست زمانی مطرح میشود که دلایل موجهی مانند سوءظن یا بیاحتیاطی قیم در مدیریت اموال وجود داشته باشد. نوع تضمین (مثلاً وثیقه یا ضامن) را خود دادگاه تعیین میکند و دادستان تنها آغازگر این درخواست است. اگر قیم با نوع تضمین تعیینشده توسط دادگاه مخالفت کند و حاضر به ارائه آن نباشد، دادگاه او را از سمت قیمومت عزل خواهد کرد. این عزل به معنای پایان مسئولیت قیم در اداره اموال مولیعلیه است و دادگاه باید فرد دیگری را به عنوان قیم جدید تعیین کند. هدف اصلی این ماده حمایت از حقوق مالی افراد تحت سرپرستی و جلوگیری از سوءاستفاده یا قصور قیم است.