قیم در دعاوی حقوقی که به نفع شخص تحت سرپرستی خود (مولیعلیه) مطرح شده است، حق صلح و سازش بدون اجازه دادستان را ندارد. صلح یعنی توافقی که به موجب آن، دعوا خاتمه پیدا میکند و طرفین از بخشی از حقوق خود یا همه آن میگذرند. این محدودیت برای جلوگیری از سوءاستفاده قیم و تضمین منافع مولیعلیه وضع شده است. دادستان (مدعیالعموم) به عنوان نماینده جامعه و ناظر بر امور محجوران، باید پیش از هرگونه صلح، آن را تأیید کند. در غیر این صورت، صلح انجامشده از سوی قیم باطل و غیرقابل اجرا خواهد بود. این حکم برای همه انواع قیمومت (اعم از قهری و منصوب) یکسان اعمال میشود.