قیم، کسی است که دادگاه برای سرپرستی فردی که به دلیل صغر سن یا جنون یا سفه نمیتواند از حقوق مالی خود دفاع کند، تعیین میکند. بر اساس این ماده، قیم دو وظیفهٔ اصلی دارد: یکی نگهداری و مراقبت از شخص مولیعلیه (فرد تحت سرپرستی) و دیگری نمایندگی قانونی او در تمام مسائل مالی. یعنی قیم باید هم از خود فرد و هم از داراییاش محافظت کند و در خرید و فروش، دریافت و پرداخت و هر کار مالی دیگر به جای او تصمیم بگیرد. این ماده به صراحت میگوید که اختیارات قیم تنها به امور مالی و حقوقی محدود میشود. بنابراین قیم نمیتواند در مسائل شخصی و غیرمالی مولیعلیه مثل ازدواج یا انتخاب شغل دخالت کند، مگر آنکه قانون دیگری چنین اجازهای داده باشد. همچنین این نمایندگی شامل تمام اموال و حقوق مالی مولیعلیه میشود، از جمله پول نقد، ملک، سهام شرکتها و هر دارایی دیگر. در عمل، قیم موظف است مانند یک پدر یا مادر دلسوز از منافع مولیعلیه محافظت کند. اگر قیم از این اختیارات سوءاستفاده کند یا به ضرر مولیعلیه عمل نماید، دادگاه میتواند او را عزل و ناظر یا قیم دیگری تعیین کند. همچنین هر اقدام مالی مهم قیم نیاز به تأیید دادستان یا دادگاه دارد تا حقوق مولیعلیه تضمین شود.