قانون برای حمایت از افراد ناتوان (محجور) که نیاز به قیم دارند، افرادی را که صلاحیت اخلاقی یا قانونی ندارند از پذیرش این مسئولیت منع کرده است. این ممنوعیت شامل حال کسانی میشود که خودشان هنوز تحت سرپرستی یا قیمومت دیگری هستند، چون خودشان استقلال حقوقی ندارند تا از دیگری نگهداری کنند. همچنین کسانی که به خاطر ارتکاب برخی جرایم مهم مثل دزدی، خیانت در امانت، کلاهبرداری، اختلاس، جرایم جنسی یا ورشکستگی ناشی از تقصیر، با رأی قطعی دادگاه محکوم شده باشند، نمیتوانند قیم شوند. این ممنوعیت حتی بعد از پایان دوران محکومیت هم ادامه دارد و تا زمانی که سابقه این محکومیتها در پرونده فرد هست، او صلاحیت قیمومت را ندارد. علاوه بر این، کسانی که ورشکسته شدهاند و هنوز بدهیهایشان را تصفیه نکردهاند هم نمیتوانند قیم شوند، چون مدیریت مالی دیگران را نمیتوان به کسی سپرد که خودش در اداره اموالش ناتوان بوده است. قانون همچنین کسانی را که در جامعه به فساد اخلاقی معروف هستند از قیمومت منع کرده؛ این حکم نیازی به محکومیت قضایی ندارد و صرف شهرت عمومی برای این ممنوعیت کافی است. نکته دیگر اینکه اگر خود فرد قیمپیشنهادی یا بستگان درجه یک او (پدر، مادر، همسر و فرزندان) با شخص ناتوان (محجور) دعوای حقوقی داشته باشند، نمیتوانند قیم او شوند، چون احتمال دارد منافع شخصی را بر منافع محجور ترجیح دهند.