وقتی کودکی یا شخصی که دچار جنون یا سفه (یعنی ناتوانی در تشخیص خوب و بد مالی) است در خارج از ایران زندگی میکند، مسئولیت نظارت و دخالت در امورشان که در ایران بر عهدهٔ مدعیالعموم (دادستان) است به مأموران کنسولی ایران در آن کشور محول میشود. این مأموران باید مطابق همان قوانین و مقرراتی عمل کنند که در ایران برای دادستانها و مدعیان عمومی وضع شده است. منظور از دخالت در امور این افراد، کارهایی مانند نظارت بر اموال آنها، تأمین مخارج زندگی و حفاظت از حقوقشان در برابر سوءاستفادههای احتمالی است. در عمل، این ماده تضمین میکند که حمایت قانونی از افراد ناتوان حتی در خارج از مرزهای ایران هم ادامه یابد و خلأ قانونی پیش نیاید. برای مثال، اگر پدر و مادر یک کودک ایرانی در خارج از کشور فوت کنند یا از انجام وظایف خود ناتوان شوند، مأمور کنسولگری ایران در آن کشور – بهجای دادستان در ایران – میتواند برای تعیین قیم یا حفظ اموال کودک اقدام کند.