بر اساس این ماده، در کشورهای خارجی، کنسول ایران یا نماینده او اختیار دارد به طور موقت برای ایرانیانی که نیاز به قیم دارند و در منطقه مأموریتش زندگی میکنند، قیم تعیین کند. این اختیار زمانی اعمال میشود که فرد ایرانی شرایط ماده ۱۲۱۸ را داشته باشد؛ یعنی مثلاً به دلیل سن کم یا ناتوانی ذهنی یا جسمی نتواند از حقوق خود مراقبت کند. کنسول موظف است ظرف ده روز پس از این اقدام، مدارک مربوط را از طریق وزارت امور خارجه به وزارت دادگستری ایران ارسال کند. اما این نصب قیم هنوز قطعی نیست؛ برای قطعی شدن، باید دادگاه مدنی خاص تهران تصمیم کنسول را تأیید کند. تا زمانی که این تأیید صادر نشود، قیم منصوبشده، قیم موقت محسوب میشود و پس از تنفیذ دادگاه، اختیاراتش دائمی میگردد.