افرادی که پس از بزرگسالی و رسیدن به رشد عقلی، به دلیل ابتلا به جنون یا سفاهت (یعنی نداشتن توانایی اداره امور مالی خود) از تصرف در اموالشان منع میشوند، تحت عنوان «محجور» شناخته میشوند. قانون میگوید نام این افراد باید در دفتر ویژهای به ثبت برسد. این کار برای این است که دیگران بدانند با چه کسانی طرف هستند و از معامله با آنها خودداری کنند یا بدانند که معاملهشان نیاز به تأیید قیم یا سرپرست قانونی دارد. این دفتر ثبت نام محجورین، دفتری عمومی است؛ یعنی هر کسی میتواند به آن مراجعه کند و ببیند چه کسانی محجور شدهاند. در عمل، این دسترسی آزاد باعث میشود افراد پیش از بستن قرارداد یا انجام معامله، از وضعیت حقوقی طرف مقابل آگاه شوند و دچار ضرر نگردند. بنابراین اگر کسی نداند که طرف مقابلش محجور است و با او معامله کند، ممکن است معامله باطل یا قابل فسخ باشد. نکته دیگر این است که این ثبت فقط مربوط به کسانی است که پس از بزرگسالی محجور میشوند، نه کسانی که از کودکی محجور بودهاند (مثل دیوانگان مادرزاد). حکم این ماده ناظر به اطلاعرسانی به عموم و حفظ حقوق اشخاص ثالث است و تخلف از ثبت نام محجور میتواند مسئولیتهایی برای سرپرست یا خانواده او ایجاد کند.