اگر کودکی زیر سن قانونی، فردی که دچار جنون یا اختلال روانی است، یا کسی که بهعنوان غیررشید شناخته میشود (یعنی توانایی تشخیص مصلحت خود را در امور مالی ندارد و توسط دادگاه محجور اعلام شده) به دیگری آسیب برساند، زیان دیده میتواند جبران خسارت خود را از دارایی آن شخص یا از سرپرست قانونی او بخواهد. دلیل این حکم آن است که مسئولیت ناشی از خطا یا عمل زیانبار به محجور بودن فرد ارتباطی ندارد و هر کسی که به دیگران ضرر وارد کند، باید پاسخگو باشد. پس در عمل، پدر، مادر، قیم یا سرپرست قانونی این افراد نمیتوانند به صرف محجور بودن فرزند یا شخص تحت سرپرستی خود از پرداخت خسارت شانه خالی کنند. دادگاه ابتدا به اصل مسئولیت فرد محجور رای میدهد و سپس سرپرست را موظف میکند که از اموال محجور یا در صورت نداشتن دارایی، شخصاً خسارت را بپردازد. این قاعده برای حمایت از زیاندیدگان وضع شده و ضمانت اجرای آن در قانون امور حسبی و قانون مدنی پیشبینی شده است.