پسر یا دختر نابالغی که به سن رشد نرسیده (غیر رشید) نمیتواند به تنهایی اموالش را بفروشد، بخرد، هبه کند یا هر نوع تصرف مالی دیگری انجام دهد. چنین معاملهای از نظر قانونی باطل و بیاعتبار است مگر اینکه ولی (پدر یا جد پدری) یا قیم (سرپرست تعیین شده از سوی دادگاه) پیش از انجام معامله یا پس از آن به آن رضایت دهد. این اجازه میتواند صریح یا ضمنی باشد. البته یک استثنای مهم وجود دارد: اگر غیر رشید مالی را بدون پرداخت پول دریافت کند، مثلاً کسی به او هدیه بدهد یا مالی را به او ببخشد، این دریافت بدون نیاز به اجازهٔ ولی یا قیم معتبر است. دلیل این است که در این نوع معاملات، زیانی به اموال غیر رشید وارد نمیشود و صرفاً دارایی او افزایش مییابد. هدف این قانون حمایت از افراد نابالغ در برابر تصمیمهای نادرست مالی است. تا زمانی که شخص به رشد عقلی و توانایی مدیریت اموال نرسد، قانون اجازه نمیدهد داراییاش به دلیل ناآگاهی یا فریب از بین برود.