این ماده تعریف شخص «غیر رشید» را در قانون مدنی ایران مشخص میکند. «رشد» به معنای توانایی عاقلانه و سنجیده در مدیریت امور مالی و حقوق مالی خود است. بنابراین، کسی که در خرید و فروش، اجاره، قرض گرفتن یا هر نوع تصرف مالی دیگر خود، رفتاری غیرمنطقی و برخلاف عرف عقلایی داشته باشد، از نظر قانون «غیر رشید» شناخته میشود. ملاک تشخیص غیر رشید بودن، رفتارهای مالی فرد است؛ صرف کمهوشی یا نداشتن تجربه کافی، دلیل بر غیر رشید بودن نیست. بلکه باید مشخص شود که فرد در معاملات و تصمیمگیریهای مالی خود بهگونهای عمل میکند که یک انسان عاقل و معمولی آن رفتار را تأیید نمیکند. برای مثال، اگر کسی خانهای را به قیمتی بسیار پایینتر از ارزش واقعی بفروشد یا پول خود را در کارهای بیبنیه و زیانبار هزینه کند، ممکن است غیر رشید محسوب شود. نتیجه قانونی غیر رشید بودن این است که چنین فردی از تصرف مستقل در اموال خود منع میشود و برای انجام امور مالی خود نیاز به قیم یا امین دارد. این حکم برای حمایت از خود فرد و جلوگیری از تضییع حقوق مالی او وضع شده است. دادگاه پس از رسیدگی و اثبات عدم رشد، حکم به حجر (ممنوعیت از تصرف) وی صادر میکند.