اگر کسی هم پدر و مادر داشته باشد و هم فرزند، و همهٔ آنها در درجهٔ نزدیکی یکسانی با او باشند، همه باید هزینهٔ زندگی او را به طور مساوی بپردازند. مثلاً فرض کنید شخصی هم پدر و هم فرزند دارد؛ در این صورت پدر و فرزند هر کدام نصف نفقه را میدهند و مادر هیچ سهمی ندارد. اما اگر شخص مادر و فرزند داشته باشد، مادر و فرزند هر کدام نصف نفقه را میدهند. این حکم مخصوص حالتی است که شخص هم خویشاوند بالاتر (مثل پدر و مادر) و هم خویشاوند پایینتر (مثل فرزند) داشته باشد و همه در یک رتبه از الزام به نفقه باشند.