اگر پدر و مادر (پدربزرگ و مادربزرگ) خودشان درآمد یا توان مالی برای گذران زندگی نداشته باشند، این وظیفه بر عهدهٔ فرزندان و نوههایشان است. منظور از «نفقه» همان هزینههای ضروری زندگی مانند خوراک، پوشاک، مسکن و درمان است. قانون میگوید که اولویت با نزدیکترین خویشاوند است؛ یعنی اول باید فرزند مستقیم (پسر یا دختر) نفقه بدهد و اگر او نتوانست، نوبت به نوهها میرسد. این تکلیف فقط شامل پدر و مادر اصلی (پدر و مادر خود شخص) میشود و شامل پدرخوانده یا مادرخوانده نیست. همچنین فرزندی که خودش توانایی مالی ندارد یا درآمدش فقط کفاف زندگی خودش را میدهد، از این قاعده معاف است. در عمل، دادگاه با توجه به تمکن مالی فرزندان و نیاز والدین، سهم هر یک را تعیین میکند.