کودکی که به سن قانونی نرسیده، یعنی پسر زیر ۱۵ سال تمام قمری و دختر زیر ۹ سال تمام قمری، خودبهخود تحت سرپرستی پدر یا پدربزرگ پدری قرار میگیرد. این سرپرستی که «ولایت قهری» نام دارد، نیازی به تصمیم دادگاه یا رضایت کسی ندارد و پدر یا جد پدری میتوانند در امور مالی، آموزشی و درمانی کودک تصمیم بگیرند. همین قانون برای فردی که بهتازگی از کودکی خارج شده ولی هنوز رشد عقلی کافی ندارد (سفیه) یا دچار جنون است نیز صادق است، به شرطی که این حالت بلافاصله پس از دوران صغر او پیش آمده باشد. در این صورت، پدر یا جد پدری همچنان ولایت او را بر عهده دارند. اگر جنون یا عدم رشد بعد از یک دوره سلامت عقلی در بزرگسالی عارض شود، این ماده دیگر کاربرد ندارد و موضوع ولایت طبق قوانین دیگر مثل حَجر و قیمومت بررسی میشود.