اگر پدر یا مادری که فرزندشان در حضانت آنهاست، در نگهداری و مراقبت از کودک کوتاهی کنند یا رفتار اخلاقی نادرستی داشته باشند، بهگونهای که سلامت جسمی یا تربیت اخلاقی بچه به خطر بیفتد، دادگاه میتواند حضانت را از آنها بگیرد. این کار به درخواست بستگان کودک، قیم یا رئیس حوزه قضایی انجام میشود و دادگاه هر تصمیمی که صلاح بداند، مانند سپردن کودک به شخص دیگر، میگیرد. قانون چند نمونه مشخص از این بیمواظبتی یا انحطاط اخلاقی را هم فهرست کرده است: اعتیاد مضر به الکل، مواد مخدر یا قمار؛ بدنامی در فساد اخلاقی و فحشا؛ بیماری روانی که پزشکی قانونی تشخیص دهد؛ سوءاستفاده از کودک یا مجبور کردن او به کارهای خلاف اخلاق مثل فحشا، گدایی یا قاچاق؛ و تکرار ضرب و جرح فراتر از حد معمول. این موارد نشانههایی هستند که دادگاه را مطمئن میکنند که ادامه حضانت برای کودک خطرناک است.