اگر پدر یا مادر یک کودک بمیرد، حق نگهداری و سرپرستی آن کودک به طور خودکار به پدر یا مادری که زنده است میرسد. این قانون حتی در موردی هم صادق است که پدر فوت کرده باشد و پیش از مرگ خود شخص دیگری را به عنوان قیم برای کودک تعیین کرده باشد. به عبارت دیگر، وصایت یا قیمومتی که پدر تعیین کرده نمیتواند حق مادر زنده را برای حضانت از بین ببرد. حضانت به معنای نگهداری، تربیت و تعیین محل سکونت کودک است و این حق و تکلیف با فوت یکی از والدین به طور کامل به والد زنده منتقل میشود.