در قانون مدنی ایران، وقتی پدر و مادر از هم جدا زندگی میکنند، قانون تکلیف نگهداری از فرزند را مشخص کرده است. تا هفت سالگی، اولویت با مادر است و او حق دارد کودک پیش او بماند. بعد از هفت سالگی، این حق به پدر منتقل میشود. اما نکته مهم این است که اگر پدر و مادر بر سر حضانت بعد از هفت سالگی اختلاف داشته باشند، دیگر حکم قطعی نیست و دادگاه بر اساس آنچه به نفع کودک است تصمیم میگیرد. در واقع دادگاه با بررسی شرایط، تعیین میکند که کودک با کدام یک از والدین بماند.