اگر شوهری به صورت صریح یا ضمنی بپذیرد که فرزند از آن اوست، دیگر نمیتواند بعداً ادعا کند که فرزند متعلق به او نیست و دعوای نفی ولد او در دادگاه شنیده نمیشود. این حکم در مورد مواد ۱۱۵۸ تا ۱۱۶۰ قانون مدنی هم صادق است. منظور از اقرار ضمنی هم رفتارهایی است که نشان دهد پدر بودن را قبول دارد، مثل ثبت نام فرزند یا پرداخت نفقه.