در طلاق مبارات، برخلاف طلاق خلع که تنها زن از شوهر بدش میآید، این نفرت دو طرفه است. یعنی هم زن از شوهر و هم شوهر از زن بیمیل هستند و دیگر نمیخواهند به زندگی مشترک ادامه دهند. در این نوع طلاق، زن برای اینکه خود را از قید ازدواج رها کند، مالی را به شوهر میدهد تا او را طلاق دهد. مهمترین محدودیتی که قانون در اینجا تعیین کرده، این است که مالی که زن به شوهر میدهد، نمیتواند از مهریهای که در عقد برای او تعیین شده بیشتر باشد. مثلاً اگر مهریه زن سکه باشد، نمیتواند بیش از آن به شوهر بدهد. این قانون برای جلوگیری از تضییع حقوق زن وضع شده تا شوهر نتواند با سوءاستفاده از بیمیلی زن، مالی بیش از مهریه از او بگیرد.