در طلاق خلع، این زن است که به دلیل نفرت و بیمیلی از همسرش، پیشنهاد جدایی را مطرح میکند. برای این کار، او باید مالی را به شوهرش بپردازد تا رضایت او را برای طلاق جلب کند. این مال میتواند مهریهای باشد که شوهر به او بدهکار است یا هر چیز ارزشمند دیگری، چه کمتر از مهریه، چه برابر با آن و چه بیشتر. در واقع، زن با این کار میخواهد از زندگی مشترکی که برایش تحملناپذیر شده رهایی یابد و در ازای آن، هزینهای مالی را تقبل میکند. نکته کلیدی در این نوع طلاق، کراهت زن است؛ یعنی این زن است که از شوهرش متنفر است و نه برعکس. اگر این حالت دوطرفه باشد، طلاق مبارات نام میگیرد که حکم جداگانهای دارد. در طلاق خلع، شوهر موظف نیست از زن مهریه یا چیز دیگری بخواهد، بلکه زن برای رسیدن به آزادی خود دست به این کار میزند. پس از تحقق این طلاق، زن دیگر حق رجوع به مهریه یا آنچه پرداخته ندارد مگر در شرایط خاصی که قانون پیشبینی کرده.