قانون مدنی طلاق را از نظر امکان بازگشت به زندگی مشترک به دو دسته تقسیم کرده است: طلاق بائن و طلاق رجعی. در طلاق بائن، پس از صدور حکم طلاق و پایان یافتن عده، دیگر شوهر نمیتواند به همسر خود رجوع کند و برای بازگشت نیاز به ازدواج دوباره است. اما در طلاق رجعی، تا زمانی که مدت عده (معمولاً سه دوره پاکی) تمام نشده، شوهر میتواند بدون نیاز به عقد جدید و صرفاً با گفتن کلمهای یا رفتاری که نشانه بازگشت باشد، به زندگی زناشویی برگردد. این تقسیمبندی پیامدهای عملی مهمی دارد. مثلاً در طلاق رجعی زن تا پایان عده حق نفقه و مسکن دارد و اگر شوهر رجوع کند، طلاق لغو میشود. در حالی که در طلاق بائن، زن بلافاصله پس از طلاق از شوهر جدا میشود و حقوق او متفاوت خواهد بود. قانون موارد خاصی مثل طلاق خلع و مبارات یا طلاق زن یائسه را بائن میداند و بقیه موارد معمولاً رجعی محسوب میشوند.