در قانون ایران، طلاق تنها برای ازدواج دائمی تعریف شده است. یعنی اگر زن و شوهری به صورت دائمی ازدواج کرده باشند، برای پایان دادن به این رابطه حتماً باید صیغه طلاق جاری شود. در غیر این صورت، رابطه زناشویی آنها به صورت قانونی پایان نمییابد. اما در ازدواج موقت (که به آن صیغه یا نکاح منقطع هم میگویند) وضعیت فرق میکند. در این نوع ازدواج، دو راه برای پایان دادن به رابطه وجود دارد: یا اینکه مدت تعیینشده در عقد به پایان برسد و رابطه خودبهخود تمام شود، یا اینکه شوهر از باقیمانده مدت بگذرد و آن را به زن ببخشد (بذل مدت). در هر دو صورت، زن و شوهر از هم جدا میشوند و نیازی به جاری کردن صیغه طلاق نیست. پس خلاصه اینکه طلاق فقط مخصوص ازدواج دائم است و برای پایان دادن به ازدواج موقت، یا باید منتظر تمام شدن مدت بمانید یا شوهر باید بقیه مدت را به زن ببخشد.