در ازدواج دائمی، تأمین هزینههای زندگی زن بر عهده شوهر است. این هزینهها که «نفقه» نامیده میشود، شامل خوراک، پوشاک، مسکن، درمان و سایر نیازهای متعارف زن میشود. این تکلیف قانونی از همان لحظه عقد شروع میشود و تا زمانی که ازدواج پابرجاست ادامه دارد. نکته مهم این است که این حکم مخصوص ازدواج دائم است و در ازدواج موقت (صیغه) چنین الزامی وجود ندارد، مگر اینکه در ضمن عقد شرط شده باشد. همچنین زن برای دریافت نفقه میتواند از طریق مراجع قانونی اقدام کند و در صورت خودداری شوهر، دادگاه او را به پرداخت محکوم میکند.