این ماده قانونی جایگاه شوهر را در خانواده به عنوان رئیس خانواده تعیین میکند. منظور از ریاست، مدیریت امور خانواده و تصمیمگیری نهایی در موارد اختلافی است، نه سلطه یا اختیار نامحدود. این ریاست محدود به چارچوب قوانین و حقوق متقابل زن و شوهر است. ریاست خانواده به این معنا نیست که زن در خانه نقشی ندارد یا از حقوق خود محروم میشود. بلکه شوهر موظف است در چارچوب قانون و با رعایت مصالح خانواده تصمیم بگیرد. در عمل، این ماده بیشتر برای تعیین تکلیف در مواردی کاربرد دارد که زن و شوهر درباره موضوعی مانند محل سکونت یا سفر اختلاف نظر دارند و شوهر به عنوان رئیس خانواده حق تصمیمگیری نهایی را دارد. توجه داشته باشید که قوانین دیگری مانند قانون حمایت خانواده و قوانین مربوط به حقوق زنان، این اختیار شوهر را محدود کردهاند. به عنوان مثال، شوهر نمیتواند از این عنوان برای سوءاستفاده یا تضییع حقوق همسر خود استفاده کند و دادگاهها در صورت مشاهده چنین مواردی میتوانند دخالت کنند.