در ازدواج موقت (صیغه)، اگر زن در میان دوره عقد فوت کند، مهریهای که در عقد تعیین شده به صورت کامل به ورثه او تعلق میگیرد و چیزی از آن کم نمیشود. حتی اگر شوهر تا پایان مدت عقد با او همبستری نکرده باشد نیز همین حکم جاری است. بنابراین در عقد موقت، برخلاف عقد دائم که در برخی موارد با فوت زن یا عدم همبستری در میزان مهریه تغییر ایجاد میشود، مهریه به طور کامل قابل مطالبه است. مبنای این حکم آن است که در ازدواج موقت اصل بر مهریهای است که در قبال کل مدت عقد پرداخت میشود و فوت زن یا عدم نزدیکی شوهر در این مدت، دلیلی برای کاهش آن محسوب نمیشود.