در عقد نکاح، گاهی زن و مرد توافق میکنند که تعیین مقدار مهریه را به عهده شوهر بگذارند یا شخص دیگری مثل پدر یا داور این کار را انجام دهد. این ماده قانونی چنین امکانی را مجاز میشمارد. در این حالت، هرکس که اختیار تعیین مهریه به او داده شده، میتواند هر مبلغ یا مالی را که صلاح بداند به عنوان مهریه تعیین کند، بدون اینکه محدود به سقف خاصی باشد. این اختیار باید در همان زمان عقد یا در ضمن شرطی در عقد به طرف مقابل داده شود. نکته اجرایی این است که اگر زوج یا شخص ثالث مهریهای تعیین نکند یا از تعیین آن خودداری کند، دادگاه بر اساس شرایط و عرف، مهریهای متناسب تعیین خواهد کرد. همچنین اگر تعیین مهریه شرط ضمن عقد بوده و انجام نشود، زن میتواند از دادگاه بخواهد که به جای تعیین مهریه توسط شوهر یا شخص ثالث، خود دادگاه اقدام کند. در هر صورت، مهریهای که به این روش تعیین میشود مانند هر مهریه دیگر برای زن قابل مطالبه است.