ازدواج در ایران نیازمند ارادهای آگاهانه و آزادانه است. بنابراین کسی که عقد ازدواج را جاری میکند - چه خود زن و مرد و چه نماینده آنها - باید سه شرط داشته باشد: عاقل باشد، به سن قانونی رسیده باشد و منظور خود را بفهمد و قصدش برای ازدواج جدی باشد. اگر عاقد دیوانه یا صغیر باشد یا تحت فشار یا شوخی یا اشتباه حرف بزند، عقد باطل است و اثری ندارد. این قاعده هم برای عقد دائم و هم برای عقد موقت یکسان است و ضامن درستی پیوند زناشویی به شمار میرود.