برای بستن عقد ازدواج، نیازی نیست حتماً خود زن و مرد صیغه عقد را بخوانند. قانون اجازه میدهد که خودشان ایجاب و قبول را انجام دهند یا این کار را به کسی بسپارند که از نظر قانونی حق بستن عقد را دارد. مثلاً یکی از طرفین یا هر دو میتوانند به شخص دیگری، مانند پدر، جد پدری، یا وکیل رسمی، وکالت بدهند تا به نمایندگی از آنها عقد را جاری کند. نکته مهم این است که نماینده یا وکیل باید حتماً از سوی قانون یا خود فرد مجوز لازم را داشته باشد. یعنی اگر کسی بدون داشتن وکالتنامه معتبر یا حق قانونی، اقدام به خواندن صیغه عقد کند، آن عقد از نظر شرعی و قانونی باطل است. همچنین در مواردی که خود زن و مرد مستقیماً عقد را میخوانند، باید شرایط عمومی صحت قراردادها مانند قصد و رضایت و اهلیت را داشته باشند. پس به طور کلی، این ماده تأکید دارد که شکل اجرای عقد ازدواج میتواند مستقیم یا با نمایندگی باشد، اما در هر صورت باید توسط شخصی انجام شود که صلاحیت قانونی و شرعی برای این کار را دارد.