بر اساس این قاعده، ازدواج یک زن مسلمان با مردی که مسلمان نیست، چه پیرو ادیان دیگر باشد و چه بدون دین، ممنوع است. این حکم شامل ازدواج دائم و موقت هر دو میشود. قانون برای این ممنوعیت دلایلی مانند حفظ کیان خانواده و تربیت فرزندان بر اساس ارزشهای اسلامی در نظر گرفته است. در صورت وقوع چنین ازدواجی، نکاح باطل تلقی میشود و هیچ اثر قانونی ندارد. یعنی زن و مرد از نظر شرع و قانون زن و شوهر محسوب نمیشوند و حقوق و تکالیف زناشویی مانند نفقه، ارث و توارث بین آنها برقرار نمیگردد. همچنین فرزندان حاصل از این رابطه در حکم فرزندان نامشروع خواهند بود. این حکم تنها برای زن مسلمان وضع شده و برای مرد مسلمان چنین محدودیتی وجود ندارد، هرچند او نیز نمیتواند با زنانی که اهل کتاب (یهودی و مسیحی) نیستند ازدواج کند.