این ماده قانونی به یک ممنوعیت ازدواج اشاره دارد که در نتیجه ارتکاب عمل جنسی با یک پسر ایجاد میشود. به عبارت دیگر، اگر فردی با پسری مرتکب عمل شنیع (که در قانون معمولاً به معنای لواط یا رابطه جنسی مقعدی است) شود، دیگر نمیتواند با مادر، خواهر یا دختر آن پسر ازدواج کند. این محرومیت دائمی است و تا زمانی که آن فرد زنده است، این ممنوعیت پابرجا میماند. این قانون یک نوع مانع نکاح را ایجاد میکند؛ یعنی شرایطی که ازدواج را حتی با وجود رضایت طرفین غیرممکن میسازد. در حقیقت، این حکم ارتباط جنسی با پسر را به رابطه خویشاوندی شبیه میکند و ازدواج با محارم نسبی آن پسر را حرام و باطل اعلام مینماید. بنابراین، اگر شخصی مرتکب این عمل شود و بعداً بخواهد با مادر، خواهر یا دختر همان پسر ازدواج کند، چنین ازدواجی از نظر قانونی معتبر نخواهد بود و باطل تلقی میشود. توجه داشته باشید که این ممنوعیت فقط شامل مادر، خواهر و دختر آن پسر میشود و شامل سایر بستگان مانند خاله یا عمه نمیگردد. همچنین، برای اجرای این حکم، اثبات وقوع عمل شنیع در مرجع قضایی یا اقرار خود فرد لازم است. این ماده در واقع یک ضمانت اجرای مدنی و خانوادگی برای جلوگیری از تکرار چنین روابطی و حفظ حرمت میان بستگان در نظر گرفته شده است.