این ماده درباره کسی است که آگاهانه با زن شوهردار یا زنی که در عده طلاق یا وفات به سر میبرد ازدواج کند. اگر شخص بداند که آن زن همسر دیگری دارد یا در دوره عده است و بداند که این ازدواج حرام است، عقدی که میبندد هیچ اعتباری ندارد و از ابتدا باطل است. مهمترین پیامد این کار این است که آن زن برای همیشه بر آن مرد حرام میشود، یعنی دیگر هیچوقت نمیتوانند با هم ازدواج کنند، حتی پس از پایان عده یا طلاق شوهر قبلی. این حکم شامل زن شوهردار و زن در عده به یک اندازه میشود و فرقی میان نوع عده (طلاق یا وفات) نیست.