بر اساس این قاعده، مرد نمیتواند همزمان با دو خواهر ازدواج کند، چه به صورت دائم و چه به صورت موقت (صیغه). این ممنوعیت مطلق است و حتی اگر یکی از ازدواجها موقت باشد، باز هم جمع بین دو خواهر جایز نیست. به عبارت دیگر، اگر مردی با یک زن ازدواج کند، چه دائم و چه موقت، دیگر نمیتواند با خواهر آن زن ازدواج کند مگر اینکه رابطه زناشویی با خواهر اول به هر شکلی پایان یابد. نکته مهم این است که این حکم در مورد خواهران نسبی (خواهر تنی، ناتنی از طرف پدر یا مادر) صدق میکند و شامل خواهر رضاعی (خواهر شیرخوارگی) نیز میشود. فلسفه این ممنوعیت، حفظ حرمت و صمیمیت بین خواهران است تا از ایجاد تنش و اختلاف در روابط خانوادگی جلوگیری شود. در صورت تخلف از این قانون و ازدواج همزمان با دو خواهر، ازدواج دوم باطل است و آثار شرعی و قانونی ازدواج را ندارد. همچنین فرد مرتکب ممکن است با مجازات قانونی مواجه شود.