صرفاً با گفتن «قول میدهم با تو ازدواج کنم» یا حتی پرداخت مهریه، رابطه زناشویی به وجود نمیآید. تا زمانی که صیغه عقد نکاح جاری نشده، هر یک از زن و مرد میتوانند هر لحظه از این وصلت منصرف شوند و طرف مقابل نمیتواند آنها را مجبور به ازدواج کند یا به دلیل همین انصراف، تقاضای خسارت و غرامت نماید. در واقع، وعده ازدواج یک تعهد حقوقی الزامآور نیست و هیچکس را ملزم به اجرای آن نمیکند. نکته مهم این است که اگر در جریان نامزدی، مهریه یا بخشی از آن پرداخت شده باشد، باز هم حق انصراف وجود دارد و طرف مقابل نمیتواند به صرف خودداری از ازدواج، ادعای ضرر و زیان کند. البته این ماده نافی حق مطالبه هدایا یا جهیزیهای که در دوران نامزدی داده شده نیست؛ بلکه فقط از الزام به ازدواج و دریافت خسارت ناشی از انصراف جلوگیری میکند.