این ماده به این معناست که هر زنی، چه مجرد باشد و چه مطلقه یا بیوه، تا زمانی که مانع قانونی برای ازدواج نداشته باشد، میتواند مورد خواستگاری قرار گیرد. منظور از «موانع نکاح» عواملی است که قانوناً ازدواج با آن زن را ممنوع کرده است، مانند محرمیت نسبی (مثل خواهر یا دختر بودن)، محرمیت رضاعی (شیر دادن)، یا زنانی که در عده طلاق یا وفات به سر میبرند. همچنین زنی که شوهر دارد یا در زمان عده است، نمیتواند خواستگاری شود. در عمل، این ماده حق خواستگاری را برای هر زن فاقد مانع قانونی به رسمیت میشناسد، اما به این معنا نیست که خواستگاری حتماً پذیرفته شود یا الزامی برای ازدواج وجود داشته باشد. خواستگاری صرفاً یک اقدام مقدماتی است و رضایت زن و خانوادهاش شرط اصلی ازدواج است. اگر کسی زنی را که دارای مانع نکاح است خواستگاری کند، این اقدام از نظر قانونی نادرست است و ممکن است عواقبی مانند ممانعت از ازدواج بعدی یا حتی مسئولیت کیفری در پی داشته باشد. ماده ۱۰۳۴ همچنین بر آزادی اراده زن در انتخاب همسر تأکید دارد. یعنی تا زمانی که زن از نظر قانونی آزاد و بدون مانع است، هر کس میتواند او را خواستگاری کند و این حق برای همه افراد (اعم از مردان) وجود دارد، مگر اینکه خود زن به دلیلی مانند عده یا محرمیت نتواند ازدواج کند.