این ماده قانونی میگوید که رابطه خویشاوندی که از طریق ازدواج ایجاد میشود (قرابت سببی) دقیقاً از همان درجه و خطی است که با بستگان نسبی (خونی) همسر وجود دارد. یعنی اگر کسی با شخصی نسبت خونی داشته باشد، همان نسبت و درجه، بین او و همسر آن شخص هم برقرار میشود. مثلاً پدر و مادر یک زن، برای شوهر آن زن، پدر و مادر سببی محسوب میشوند و از بستگان درجه یک سببی او هستند. یا برادر و خواهر یک مرد، برای زن او برادر و خواهر سببی و از بستگان درجه دوم به حساب میآیند. این قاعده برای ایجاد حقوق و تکالیف قانونی مانند محرمیت در ازدواج، ارث بردن و نفقه اهمیت دارد و مرزهای خویشاوندی سببی را بر اساس خویشاوندی نسبی تعیین میکند.