در قراردادها و معاملات، افراد میتوانند برای رسیدگی به اختلافات یا دریافت ابلاغیههای دادگاه، محلی غیر از خانه یا محل کار همیشگی خودشان را تعیین کنند. مثلاً اگر تهران زندگی میکنید ولی در قرارداد نوشتهاید که «برای دعاوی، اصفهان محل ابلاغ است»، در دعوای مربوط به همان قرارداد، دادگاه اصفهان محل قانونی شما محسوب میشود. این انتخاب میتواند توسط یک طرف یا هر دو طرف انجام شود. این قانون فقط درباره دعاوی ناشی از همان معامله یا قرارداد کاربرد دارد، نه هر دعوای دیگری. همچنین اگر طرفین صرفاً برای دریافت ابلاغیههای دادگاه (مثل احضاریه یا اخطار) محلی را مشخص کرده باشند، همان محل به عنوان اقامتگاه قانونی آنها در آن پرونده شناخته میشود. پس اگر در قرارداد قید کنید «ابلاغیهها به آدرس فروشگاه در خیابان ولیعصر فرستاده شود»، دادگاه باید اوراق را به همان آدرس بفرستد، حتی اگر خانه شما جای دیگری باشد.