افراد نظامی که در پادگان یا محل خدمت خود زندگی میکنند، اقامتگاه قانونیشان همان محل خدمتشان محسوب میشود. این قاعده برای نظامیانی که در ساخلو (محل استقرار دائمی نیروهای مسلح) مستقرند اعمال میگردد. منظور از اقامتگاه، مرکز اصلی امور حقوقی فرد است؛ مانند محل ثبت ازدواج، طرح دعوا یا دریافت ابلاغیههای قضایی. بنابراین اگر یک سرباز یا افسر در پادگانی در شهری دیگر ساکن باشد، اقامتگاه رسمی او همان پادگان خواهد بود، نه شهر محل تولد یا سابق سکونتش. این حکم استثنایی بر قاعده عمومی اقامتگاه (محل سکونت اصلی) است و صرفاً برای نظامیان شاغل در ساخلو کاربرد دارد.