افراد زیر ۱۸ سال (صغیر) و کسانی که به حکم دادگاه به دلیل جنون یا سفه حجر بر آنها ثابت شده (محجور) به تنهایی نمیتوانند محل اقامت خود را تعیین کنند. قانون محل زندگی آنها را تابع محل زندگی سرپرستشان میداند. برای صغیر، این سرپرست پدر یا جد پدری (ولی قهری) است و برای محجور، کسی که دادگاه به عنوان قیم تعیین کرده. در نتیجه، اگر ولی یا قیم از شهری به شهر دیگر نقل مکان کند، اقامتگاه فرزند یا شخص تحت سرپرستی نیز خودبهخود همان شهر میشود. این حکم در بسیاری از دعاوی حقوقی و اداری کاربرد دارد. مثلاً اگر بخواهید از صغیری شکایت کنید یا برای محجوری دعوا اقامه کنید، باید دادگاهی را انتخاب کنید که در حوزه قضایی محل سکونت ولی یا قیم باشد، نه لزوماً جایی که خود صغیر یا محجور در آن زندگی میکند. همچنین برای اموری مانند ثبتنام مدرسه، دریافت خدمات درمانی یا استعلامهای بانکی، اقامتگاه قانونی این افراد به جای خودشان، منزل قانونی سرپرستشان محسوب میشود.