اقامتگاه در قانون مدنی صرفاً جایی نیست که شما شب میخوابید؛ بلکه جایی است که هم در آن زندگی میکنید و هم امور اصلی زندگیتان مثل کار، دارایی، یا پروندههای اداری در آن متمرکز است. اگر خانهتان در شهری باشد اما شغل و بانک و بیمه و دعاویتان در شهر دیگر، آن شهرِ دوم اقامتگاه قانونی شما محسوب میشود. این تعریف برای مشخص کردن دادگاه صالح، محل اجرای تعهدات، و محل ابلاغ اخطاریهها حیاتی است. برای شرکتها و مؤسسات هم اقامتگاه همان جایی است که مرکز اصلی فعالیتهایشان قرار دارد، مثلاً دفتر مرکزی یا کارخانه اصلی. حتی اگر شرکت در چند استان شعبه داشته باشد، اقامتگاه قانونیاش همان مرکز عملیات است. در نتیجه دعاوی علیه شرکت معمولاً در دادگاه محل همین مرکز اقامتگاه باید طرح شود.