قوانین ثبت احوال در ایران یک قانون جامع و کامل نیست و بخشهایی از آن در قوانین و آییننامههای جداگانهای تعیین شده است. این ماده به این نکته اشاره دارد که هر موضوع دیگری که در قانون مدنی به آن پرداخته نشده، تابع مقررات خاص خودش است. برای مثال، جزئیات ثبت وقایع حیاتی مانند ازدواج، طلاق، فوت و یا تغییر نام در قوانین و آییننامههای مخصوص ثبت احوال آمده است. بنابراین، اگر قانون مدنی در مورد یک موضوع سکوت کرده باشد، باید به سراغ این مقررات تخصصی رفت. این ماده عملاً به قانونگذار اجازه میدهد تا با تصویب قوانین جداگانه، جزئیات ثبت احوال را تنظیم کند و از این راه، انعطافپذیری لازم برای بهروزرسانی این مقررات را فراهم میآورد.