ثبت رسمی وقایع زندگی هر فرد مانند تولد، ازدواج و وفات در دفاتر مخصوصی که سازمان ثبت احوال نگهداری میکند، انجام میشود. این دفاتر که «دفاتر ثبت کل وقایع» نامیده میشوند، مبنای تعیین هویت و وضعیت حقوقی هر شخص هستند. به عبارت دیگر، برای اثبات سن، نام، نامخانوادگی، تابعیت و دیگر مشخصات فردی، باید به اطلاعات مندرج در همین دفاتر مراجعه کرد. مفهوم «سجل احوال» در این ماده به معنای مجموعه اطلاعات هویتی یک شخص است که در دفاتر ثبت احوال ثبت میشود. بنابراین، هرگونه ادعایی درباره هویت یا وقایع زندگی افراد که با محتویات این دفاتر مغایرت داشته باشد، از نظر قانونی قابل پذیرش نخواهد بود مگر اینکه از راههای قانونی مانند رأی دادگاه اصلاح شود. کاربرد عملی این ماده در دعاوی حقوقی و اداری بسیار گسترده است؛ مثلاً برای اثبات سن برای ازدواج، بازنشستگی یا دریافت شناسنامه، مدارک صادره بر اساس این دفاتر معتبر تلقی میشوند و نیاز به اثبات دیگری ندارند.