این ماده به ایرانیهایی میپردازد که خودشان یا پدرشان طبق قانون تابعیت ایران را ترک کرده و تابعیت کشور دیگری را گرفتهاند. اگر چنین شخصی پشیمان شود و بخواهد دوباره ایرانی شود، کافی است درخواست بدهد و دولت ایران معمولاً او را به عنوان تبعه ایران میپذیرد. البته یک استثنا وجود دارد: اگر دولت تشخیص بدهد که بازگرداندن تابعیت به مصلحت نیست، میتواند درخواست را رد کند. پس حق مطلق برای بازگشت وجود ندارد و این تصمیم در اختیار دولت است.