این ماده مشخص میکند که چه کسانی به طور خودکار تبعه ایران به حساب میآیند. اول، همه کسانی که در ایران زندگی میکنند ایرانی محسوب میشوند، مگر اینکه تابعیت خارجیشان ثابت شده باشد و دولت ایران هم آن را قبول داشته باشد. دوم، کسی که پدرش ایرانی باشد، فارغ از اینکه خودش کجا به دنیا آمده، ایرانی است. سوم، اگر کسی در ایران به دنیا بیاید و پدر و مادرش ناشناس باشند، او ایرانی است. چهارم، اگر پدر و مادر خارجی باشند ولی یکی از آنها در ایران متولد شده باشد، فرزندشان که در ایران به دنیا میآید ایرانی است. پنجم، اگر کسی در ایران از پدری خارجی به دنیا بیاید، به شرطی که بعد از ۱۸ سالگی حداقل یک سال دیگر هم در ایران زندگی کند، میتواند ایرانی شود؛ در غیر این صورت باید از راه قانونی معمول تابعیت بگیرد. همچنین هر زن خارجی که با مرد ایرانی ازدواج کند، ایرانی میشود. و در نهایت، هر خارجی که از راه قانونی تابعیت ایران را به دست آورد، تبعه ایران است. نکته مهم در تبصره این است که فرزندان سفیران و کنسولهای خارجی که در ایران به دنیا میآیند، از دو بند مربوط به تولد در ایران (بندهای ۴ و ۵) مستثنی هستند و خودبهخود ایرانی نمیشوند.