مأموران سیاسی یا کنسولی کشورهای خارجی که در ایران مستقر هستند، تنها در یک شرایط خاص میتوانند عقد ازدواج را جاری کنند: هر دو طرف ازدواج باید تبعه همان کشور خارجی باشند و قوانین آن کشور هم به مأمور مربوطه اجازه این کار را داده باشد. مثلاً اگر سفیر فرانسه در تهران بخواهد دو شهروند فرانسوی را به عقد یکدیگر درآورد، باید هم تابعیت هر دو طرف فرانسوی باشد و هم قانون فرانسه چنین اختیاری به سفیرش داده باشد. حتی اگر این شرایط فراهم باشد و عقد توسط مأمور خارجی جاری شود، باز هم ازدواج باید در دفاتر ثبت احوال ایران به ثبت برسد. این ثبت در ایران برای رسمیت یافتن ازدواج در داخل کشور الزامی است و صرف جاری شدن عقد توسط مأمور خارجی کافی نیست. توجه داشته باشید که اگر یکی از طرفین ایرانی باشد یا هر دو ایرانی باشند، مأموران خارجی هیچ حقی برای جاری کردن عقد ندارند و این کار تنها در صلاحیت دفاتر رسمی ازدواج ایران است.