هر انسانی که زنده به دنیا بیاید، از همان لحظه تولد میتواند صاحب حق شود؛ مثلاً مالکیت پیدا کند یا ارث ببرد. این توانایی که در قانون «اهلیت تمتع» نامیده میشود، تا پایان عمر با اوست و با مرگ از بین میرود. منظور از «زنده متولد شدن» این است که نوزاد پس از تولد کامل، نشانههای حیات مانند نفس کشیدن یا ضربان قلب را داشته باشد. اگر جنین مرده به دنیا بیاید، هرگز اهلیت تمتع پیدا نمیکند و نمیتواند صاحب حقی شود.