در قانون مدنی ایران، زن در صورت فوت شوهرش، حق دارد مهریه خود را از اموال به جای مانده از او دریافت کند. اما اگر سایر ورثه (مثل فرزندان یا والدین) از پرداخت مبلغ مهریه خودداری کنند، این مانع نمیشود که زن به حق خود برسد. در چنین شرایطی، قانون به زن اجازه میدهد که مستقیماً از خود اموال (مثل خانه یا زمین) مهریه خود را بردارد. این یعنی زن میتواند سهمی از عین اموال را به اندازه مهریه خود تصاحب کند، بدون اینکه منتظر پرداخت نقدی از سوی ورثه باشد. این حکم در واقع یک راهکار اجرایی برای تضمین حقوق زن است و از بلاتکلیفی او جلوگیری میکند.