در طلاق رجعی، تا زمانی که زن در دوره عده (مدت سه ماه یا سه پاکی) به سر میبرد، رابطه زناشویی به طور کامل قطع نشده و امکان بازگشت به زندگی مشترک وجود دارد. به همین دلیل قانونگذار این دوره را همچنان نوعی پیوند زناشویی تلقی کرده و اگر هر یک از زن یا شوهر در این مدت فوت کند، دیگری از او ارث میبرد. این حکم صرفاً برای طلاق رجعی است که در آن مرد میتواند بدون عقد جدید به زن رجوع کند. برعکس، اگر طلاق از نوع بائن باشد (مانند طلاق خلع، مبارات یا طلاق در سومین مرتبه) یا مدت عده به پایان رسیده باشد، رابطه زناشویی به طور کامل منحل شده و دیگر اثری از آن باقی نمیماند. در چنین مواردی، فوت هر یک از طرفین پس از پایان عده یا در طلاق بائن، حقی برای ارث بردن دیگری ایجاد نمیکند و اموال متوفی طبق قواعد عمومی ارث میان وراث دیگر تقسیم میشود. پس نکته اصلی در این ماده، زمان فوت نسبت به وضعیت عده و نوع طلاق است. اگر فوت در عده طلاق رجعی رخ دهد، ارث برقرار است و در غیر این صورت، یعنی پس از پایان عده یا در طلاق بائن، ارثی بین آنها رد و بدل نمیشود.