این ماده به وضعیتی میپردازد که در میان عموها و عمههای فرد متوفی، هم خویشاوندانی از طرف مادر (امی) و هم از طرف پدر (ابوینی یا ابی) وجود دارند. در چنین حالتی، سهم ارث عموها و عمههای مادری به نسبت تعدادشان تعیین میشود: اگر فقط یک عمو یا یک عمه از طرف مادر باشد، یکششم (سدس) کل دارایی را بهطور کامل دریافت میکند. اما اگر تعدادشان بیش از یک نفر باشد، مجموعاً یکسوم (ثلث) ترکه به آنان میرسد و این یکسوم را بهطور مساوی بین خود تقسیم میکنند. پس از کسر سهم عموها و عمههای مادری، باقیمانده ترکه یعنی دوسوم یا پنجششم دارایی به عموها و عمههای پدری (چه ابوینی و چه ابی) تعلق میگیرد. در این بخش، قاعده تقسیم بر اساس جنسیت است: سهم هر مرد (عمو) دو برابر سهم هر زن (عمه) خواهد بود. به عبارت دیگر، در میان خویشاوندان پدری، سهمالارث عموها و عمهها یکسان نیست و برتری عددی به نفع مردان است.