اگر فردی فوت کند و هم عموهای پدری و مادری (یعنی عموهایی که هم از طرف پدر و هم از طرف مادر با متوفی نسبت دارند) و هم عموهای صرفاً پدری داشته باشد، تنها عموهای پدری و مادری ارث میبرند و عموهای صرفاً پدری هیچ سهمی از ارث نمیبرند. این قاعده در مورد داییها هم به همین ترتیب جاری است: داییهای پدری و مادری بر داییهای صرفاً پدری مقدم هستند. در صورتی که متوفی هیچ عمو یا دایی پدری و مادری نداشته باشد، نوبت به عموها و داییهای صرفاً پدری میرسد و آنها تمام سهمی را که برای گروه اول در نظر گرفته شده بود، دریافت میکنند. بنابراین خویشاوندی از دو طرف (پدر و مادر) نسبت به خویشاوندی از یک طرف (فقط پدر) اولویت کامل دارد و تا زمانی که یک نفر از گروه اول وجود داشته باشد، گروه دوم ارث نمیبرند.