در تقسیم ارث، وقتی از متوفی هیچ وارثی از طبقه اول (پدر، مادر و فرزندان) باقی نمانده باشد، نوبت به وراث طبقه دوم میرسد. این طبقه شامل اجداد (پدربزرگ و مادربزرگ) و خواهران و برادران متوفی میشود. قانون میگوید اگر از این طبقه فقط یک نفر زنده باشد، مثلاً فقط یک برادر یا فقط یک پدربزرگ، او همه دارایی متوفی را به ارث میبرد و کس دیگری با او شریک نیست. اما اگر چند وارث از طبقه دوم وجود داشته باشند، دیگر یک نفر همه چیز را نمیبرد. در این حالت قانون دستور میدهد که ارث بین آنها بر اساس قواعدی که در مواد بعدی (مواد ۹۱۸ به بعد) آمده است تقسیم شود. مثلاً ممکن است سهم برادر با خواهر فرق کند یا سهم پدربزرگ با مادربزرگ یکسان نباشد. بنابراین ماده ۹۱۷ صرفاً قاعده کلی را بیان میکند و جزئیات نحوه تقسیم را به مواد بعدی موکول کرده است.