در قانون مدنی، وراث به سه گروه یا طبقه تقسیم میشوند که هر کدام اولویت خاصی برای ارثبردن دارند. طبقه اول شامل پدر، مادر، فرزندان و نوههاست. این ماده میگوید تا زمانی که حتی یک نفر از این گروه اول زنده باشد، نوبت به طبقات بعدی نمیرسد. پس اگر فردی فوت کند و هیچ وارثی از طبقه اول نداشته باشد، مثلاً پدر و مادر و فرزندی از خود به جا نگذاشته باشد، در این صورت دارایی او به بستگان طبقه دوم میرسد. طبقه دوم وراث شامل پدربزرگ و مادربزرگ، برادر و خواهر و فرزندان آنهاست. بنابراین، اگر متوفی نه پدر و مادر داشته باشد و نه فرزند و نوه، ارث او بین پدربزرگ و مادربزرگ و برادران و خواهرانش تقسیم میشود. توجه داشته باشید که وجود هر وارثی از طبقه اول، حتی یک فرزند، مانع از رسیدن ارث به طبقه دوم میشود. این قاعده در مورد طبقه سوم هم صادق است: اگر از طبقه دوم هم کسی نباشد، نوبت به عمو، عمه، دایی، خاله و فرزندان آنها میرسد. پس ترتیب ارثبری همواره از طبقه اول شروع میشود و تا وجود یک وارث در طبقه بالاتر، طبقات پایینتر هیچ سهمی از ارث ندارند.